Search
Home

Μια παιδοψυχολόγος του Columbia μοιράζεται στρατηγικές για να επανορθώσετε και να διαχειριστείτε τις δύσκολες στιγμές με υπευθυνότητα.

«Είμαι παιδοψυχολόγος από το Columbia – Το Νο1 πράγμα που κάνω όταν φωνάζω στα παιδιά μου»

Σχεδόν κάθε γονιός θα χάσει την ψυχραιμία του με τα παιδιά του κάποια στιγμή, πράγμα που σημαίνει ότι λίγες εντάσεις μπορεί να είναι αναπόφευκτες. Αυτό ισχύει ακόμη και για ειδικούς στην ανατροφή παιδιών, όπως η Becky Kennedy, παιδοψυχολόγος που εκπαιδεύτηκε στο Columbia University και παρουσιάστρια του podcast «Good Inside».

Ακόμα και μια παιδοψυχολόγος μπορεί να φωνάξει στα παιδιά της

Η Kennedy, μητέρα τριών παιδιών, παραδέχεται ότι ακόμη και εκείνη μπορεί να φτάσει στο σημείο να φωνάξει στα παιδιά της — όπως όταν καθυστερούν να ντυθούν για το σχολείο το πρωί, και την κάνουν να φράσει με καθυστέρηση στη δουλειά της.

«Φτάνουμε σε ένα σημείο κλιμάκωσης όπου, ως γονιός, το έχω κι εγώ αυτό. Απλά φωνάζω στο παιδί μου: “Τι σου συμβαίνει; Δεν κάνεις τίποτα απ’ όσα σου ζητώ” … ή, “Είσαι τόσο εγωιστής. Θα με κάνεις να αργήσω. Γιατί δεν μπορείς να καταλαβαίνεις με την πρώτη;”», δήλωσε η Kennedy στον Αμερικανό συγγραφέα Tim Ferriss σε ένα επεισόδιο του podcast με τίτλο «The Tim Ferris Show», που προβλήθηκε τον περασμένο μήνα.

Οι φωνές μπορεί να βλάψουν τη συναισθηματική ανάπτυξη των παιδιών

Το να φωνάζεις πού και πού είναι κατανοητό, είπε η Kennedy, αλλά αυτές οι εκρήξεις μπορεί να έχουν μακροπρόθεσμες αρνητικές συνέπειες. Τα μικρά παιδιά μπορεί να μπερδέψουν μια στιγμιαία έκρηξη των γονιών τους με κάτι πιο σοβαρό και μόνιμο. Επιπλέον, οποιαδήποτε ντροπή και ενοχή νιώθουν οι γονείς αφού φωνάξουν μπορεί να προκαλέσει άγχος που οδηγεί σε περισσότερες εκρήξεις στο μέλλον, έγραψε η Αμερικανή ψυχολόγος Emily Edlynn σύμφωνα με το Psychology Today.

Αποδεχθείτε την ευθύνη ως γονείς

Γι’ αυτό οι γονείς πρέπει να ζητούν συγγνώμη γρήγορα και να ονομάζουν τα συναισθήματα που τους έκαναν να χάσουν την ψυχραιμία τους, είπε η Kennedy. Η ίδια αποκαλεί αυτή τη διαδικασία «επανόρθωση» (repair), και έχει σκοπό να ηρεμήσει το μυαλό του παιδιού — επιβεβαιώνοντάς του ότι οι γονείς του το αγαπούν, ακόμη και όταν θυμώνουν — και να του δείξουν υπεύθυνες, θετικές συμπεριφορές.

 «Αναλαμβάνω την ευθύνη για τη συμπεριφορά μου», είπε η Kennedy. «Δίνω στο παιδί μου τη δική μου εκδοχή για να κατανοήσει τι συνέβη και μιλάω για το τι θα έκανα διαφορετικά την επόμενη φορά».

Πώς να «επανορθώσετε» μετά από μια στιγμή έντασης

Η Kennedy έδωσε ένα παράδειγμα για το πώς μοιάζει η «επανόρθωση»: «Σου φώναξα νωρίτερα. Αυτό πιθανότατα σου φάνηκε τρομακτικό. Δεν φταις ποτέ εσύ όταν φωνάζω. Θα προσπαθώ να παραμένω πιο ήρεμη — ώστε ακόμη και όταν είμαι συγχισμένη, να μιλάω πιο ήρεμα. Συγγνώμη».

Το να λέτε στα παιδιά σας ότι οι φωνές σας δεν είναι ποτέ δικό τους φταίξιμο δεν θα πρέπει να τα απαλλάσσει από κακή συμπεριφορά ή ασέβεια, είπε. Αντίθετα, είναι ένας τρόπος να τους διδάξετε ότι δεν είναι υπεύθυνα για τις πράξεις κάποιου άλλου, καλές ή κακές.

«Όταν το παιδί μου δεν ακούει και καθυστερούμε το πρωί, νιώθω απογοήτευση», είπε η Kennedy, προσθέτοντας: «Το να λέτε σε ένα παιδί, βασικά, “Με κάνεις να φωνάζω, με μετατρέπεις σε τέρας,” είναι στην πραγματικότητα σαν να του λέτε ότι είναι υπεύθυνο για τις δεξιότητές σας να διαχειρίζεστε τα συναισθήματά σας».

Πώς να διαχειριστείτε τα συναισθήματά σας πριν ξεσπάσετε

Οι γονείς που βρίσκονται συχνά αντιμέτωποι με απροσδόκητες εκρήξεις πρέπει να δουλέψουν στο να αναγνωρίζουν τι προκαλεί την απογοήτευσή τους, ώστε να μπορούν να κάνουν ένα βήμα πίσω και να συγκρατούνται πριν φωνάξουν, συνέστησε η Kennedy. Μπορείτε ακόμη και να πείτε στο παιδί σας: «Νιώθω απογοητευμένη. Παίρνω μια ανάσα, κάνω ένα διάλειμμα. Θα επιστρέψω», είπε.

Η διαχείριση των συναισθημάτων σας μπροστά στα παιδιά σας μπορεί να είναι δύσκολη — αλλά το να αποκτάτε περισσότερο έλεγχο πάνω τους σε δύσκολες στιγμές είναι τελικά ανταποδοτικό, είπε σύμφωνα με το CNBC η Αμερικανή ψυχολόγος παιδιών του Barnard College, Tovah Klein.

 «Είμαι πιο περήφανη για τις στιγμές που μπορούσα να συγκρατηθώ και να θυμηθώ να πω στον εαυτό μου, “Πρέπει να είσαι ο ενήλικας σε αυτό το δωμάτιο”, ακόμη κι όταν ήταν πραγματικά δύσκολο», είπε η Klein.

Το άρθρο συνοπτικά

  • Οι γονείς μπορεί να χάνουν την ψυχραιμία τους, αλλά οι φωνές μπορεί να έχουν μακροπρόθεσμες αρνητικές συνέπειες για τα παιδιά.
  • Η παιδοψυχολόγος τονίζει τη σημασία της «επανόρθωσης» μετά από μια ένταση.
  • Οι γονείς πρέπει να ζητούν συγγνώμη και να εξηγούν τα συναισθήματά τους, δείχνοντας υπευθυνότητα.
  • Η ντροπή και η ενοχή μετά από φωνές μπορεί να δημιουργήσουν έναν κύκλο συχνών εκρήξεων θυμού.
  • Η αναγνώριση των συναισθημάτων βοηθούν τους γονείς να διαχειριστούν την απογοήτευσή τους.
  • Η διαχείριση του θυμού ενισχύει τη συναισθηματική ασφάλεια των παιδιών και προάγει υγιείς σχέσεις γονέα-παιδιού.

oloygeia.gr